sob. 16 grudnia 2017
 
Szukaj
?
 
 
 
Kossak
 
 
 


Prof.  dr hab. SIMONA  KOSSAK
(1943-2007)

W dniu 15 marca po ciężkiej chorobie odeszła nasza Pani Profesor

Profesor Simona Gabriela Kossak była biologiem. Tytuł magistra uzyskała na Wydziale Biologii i Nauk o Ziemi Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. Stopnie naukowe zdobyła w Instytucie Badawczym Leśnictwa w Warszawie: w 1980 roku doktora nauk lleśnych (rozprawa doktorska pt: "Badania nad sytuacją troficzną sarn na siedlisku boru mieszanego świeżego w Puszczy Białowieskiej"), a w 1991 roku doktora habilitowanego nauk leśnych (rozprawa habilitacyjna pt.: "Środowiskowe i wewnątrzgatunkowe uwarunkowania zachowań pokarmowych sarn (Capreolus capreolus L.) w środowisku leśnym".  W 2000 roku otrzymała tytuł naukowy profesora nauk leśnych.  Po ukończeniu studiów pracowała w Zakładzie Badania Ssaków PAN  w Białowieży, a od 1975 roku w Instytucie Badawczym Leśnictwa w Zakładzie Lasów Naturalnych w Białowieży, kolejno na stanowisku asystenta, adiunkta, docenta, od 1997 r. – profesora, a od 2003 r. – kierownika Zakładu.

Dorobek twórczy Simony Kossak obejmuje ogółem ponad 140 otyginalnych opracowań naukowych, artykułów popularno-naukowych, niepublikowanych dokumentacji naukowych oraz trzy książki: „Opowiadania o ziołach i zwierzętach”, „Wilk – morderca zwierząt gospodarskich?” i  „Saga Puszczy Białowieskiej”. Jej działalność naukowa miała charakter interdyscyplinarny, zawierając wiele nurtów współczesnych badań przyrodniczych związanych z ochroną przyrody. Na szczególną uwagę zasługują jej prace z zakresu ekologii behawioralnej ssaków łownych i chronionych bytujących w środowisku leśnym.

Szczególnie cenna była niezwykła aktywność informacyjno-edukacyjna oraz dydaktyczna Pani Profesor. W szeregu czasopism kulturalno-oświatowych i przyrodniczo-leśnych regularnie zamieszczała artykuły popularyzujące wyniki badań oraz problemy szeroko rozumianej ochrony przyrody. Do tego dorobku należy dodać częste spotkania z mieszkańcami Białostocczyzny, jak również  codzienne od 2001 roku audycje w Radio Białystok, poświęcone popularyzowaniu wiedzy przyrodniczej,  wystąpienia telewizyjne oraz autorskie filmy przyrodnicze prezentowane na spotkaniach autorskich i nagradzane na ogólnopolskich i międzynarodowych konkursach.  Filmy te autorka nieodpłatnie przekazywała młodzieżowym ośrodkom edukacji ekologicznej, domom opieki społecznej i osobom prywatnym.

W latach 1992-1995 prowadziła Biuro MaB programu UNESCO, pracując na rzecz spopularyzowania potrzeby ochrony bioróżnorodności Puszczy Białowieskiej. Była redaktorem naczelnym Wydawnictw Instytutu Badawczego Leśnictwa oraz czasopisma „Parki Narodowe i rezerwaty przyrody”. Brała czynny udział w szkoleniach z udziałem pracowników lasów państwowych, parków narodowych i pozarządowych organizacji ekologicznych. Była przewodniczącą Rady Naukowej Białowieskiego Parku Narodowego oraz uczestniczyła w pracach Rady Naukowo-Społecznej LKP "Puszcza Białowieska". Była członkiem Polskiego Towarzystwa Ekologicznego i Wojewódzkiej Komisjii Ochrony Przyrody oraz Lokalnej Komisji Etycznej do Spraw Doświadczeń na Zwierzętach w Białymstoku.

Swoją ogromną wiedzę przyrodniczą zawsze chciała przekazywać młodzieży, dlatego angażowała się również w działalność dydaktyczną. Z chęcią podjęła się roli nauczyciela akademickiego w Zamiejscowym Wydziale Zarządzania Środowiskiem Politechniki Białostockiej, który powstał w 2002 roku w Hajnówce, na skraju Puszczy Białowieskiej. W latach 2002-2006 na stanowisku profesora nadzwyczajnego  wykładała dwa przedmioty: ekologię i ekofilozofię na kierunku ochrona środowiska. Zajęcia ze studentami prowadziła z pasją, wprowadzając cenne wartości humanistyczne do programu studiów techniczno-ekonomicznych.

Jako wykładowca oraz promotor i recenzent prac dyplomowych cieszyła się ogromnym szacunkiem i uznaniem studentów.

W zespole kadry dydaktycznej Wydziału była uznana za osobę, do której  zawsze można było się zwrócić o radę i pomoc.

Ogromnie trudno jest  pogodzić się z Jej nagłym odejściem